!!خواهشا منطقی برخورد کنید
نويسنده: محمد پورصادقی
نوشته شده در: یکشنبه پنجم آبان 1387 و ساعت 9:25 
سلام.
نمی دونم چی اما شاید یه حسی منو مجبور به نوشتن این پست کرد که باعث شده خیلی خیلی زیاد از دست خودم ، کارهام ،دیگران و کارهاشون ناراحت باشم. می دونم که درک همه شما خوانندگان گرامی بسیار بسیار بالاست پس لازم نیست که در میان پرانتز، منظورمو از دیگران و کارهاشون مشخص کنم. اما دعا میکنم که هرگز دچار سوء برداشت از مطالبی که میخوام از زبان دلم بیان کنم نشید.
با تلاش و رنج فراوان و دلسوزی بعضی عوامل تونستیم در فصل تابستان به حرف خودمون عمل کنیم و پادکست تابستانه رو با سه شماره منتشر کنیم. شاید خوش خیالی و ساده انگاری (ساده لوحی بهتره!) من باعث شد که بخوام برای اتمام این پروژه دست به ساخت یه شماره دیگه بزنم.
شاید همه بدونن اما بازم لازمه که بگم طرح این کار از خودم بود و در طول کار از سوی هیچ شخص حقیقی یا حقوقی حمایت نشدیم و زیر نظر سازمانی هم کار نکردیم.این رو گفتم که خیلی ها فکر نکنن با یه شرکت – موسسه – روزنامه یا مجله یا... طرفن بلکه مخاطبشون یه نوجوانه. من که هرگز به فکر شخصیت سازی برای خودم نبودم و دوست ندارم کسی به جز شخصیت 17 ساله ها شخصیتی برام قائل باشه.
خودم خودم رو چشم کردم. اینکه تاحالا مشکل خاصی توی این راه نداشتم. چی بگم...
برای پادکست چهار قصد کردیم که با شش نفر مصاحبه کنیم. البته این پیشنهاد از طرف دوست عزیزم آقای وزینی بود که من هم استقبال کردم. اما خدا میدونه که هرگز نخواستم شخصا با کسی صحبت کنم یا قرار ملاقات داشته باشم با وجود اینکه شماره تماس و بعضا آدرس همه رو میتونستم بسیار بسیار راحت تهیه کنم. با خراب شدن روز اول آبان -همونطور که در پست قبل خونده بودید- شاهد رنجش خاطر دوستانم شدم و رای باز دادم تا هرجور که صلاح می دونن خودشون با قضیه برخورد کنن. عکس العمل محتاطانه خودم روهم که خوندید.
با وجود اینکه شاهد قضاوت نادرست و بی تفاوت خیلی ها بودم اما هرگز دوست نداشتم -و ندارم- که شخصی از برخورد من و بازخورد -پست قبلیم- ناراحت بشه. شاید ناراحت شدن بقیه موجب دامن زدن به ناراحتیهای من بود. به هر حال باز هم خوشحالم که هنوز اشخاصی وجود دارند که با این مسئله برخورد منطقی کردند. البته ما هم کم دچار ضرب المثل - آش نخورده و دهن سوخته – نشدیم! خوبه که هنوز تا چوب دوسر طلا فاصله زیادی دارم...
باز هم این قضایا جای بحث داره اما چقدر خوبه که بدون بحث به یه تفاهم منطقی رسیده باشیم. قبلا از همه عذر خواهی میکنم.
ای خدا دلگیرم ولی احساس غم نمی کنم
چون با توام پیش کسی سرم رو خم نمی کنم
- موفق باشید
|
+|
راستش واقعا خسته شدم از اینکه احوالات خودمو پشت مسئولیت هایی که خودم برای خودم درست کردم نگه دارم. شاید یه کمی بیشتر از این موجب می شه که به خودم لطمه بخوره.
زمین شاد میشه و ... ولی من بارون رو دوست دارم چون هر وقت به رفتار بارون نگاه میکنم به خودم میام. فارغ از همه ی دلتنگیها و ناراحتی ها ، موفقیت ها و خوشحالیها به کارنامه ی اخلاقی خودم رو بررسی میکنم. خیلی از تصمیم های غلط رو فاکتور میگیرم به جاشون خصایص خوب رو به توان 2 میرسونم که اگه بازم بارون اومد یه کارایی باهاش داشته باشم. دیشب هم وقتی بارون اومد این کار رو انجام دادم. تا حالا که چند تا کار زیبا انجام دادم ولی در نهایت امیدوارم موقع بارون منفصل بعدی از خودم راضی باشم. شما هم اگه این کار رو انجام بدید متوجه میشید که اصلا کار بیهوده ای نیست!
