با تو ام ای تابستان 88!! بای بای

نويسنده: محمد پورصادقی

نوشته شده در: سه شنبه سی و یکم شهریور 1388 و ساعت 9:9

دوستای خوب و پر مهرم سلام.

بعد از اولین شماره مجله چند رسانه ای و قبل ازاون ، کارهای مربوط به مجله امروز اومدم که یه پست شخصی داشته باشم.

تقریبا همه چیز یادمه اما نمی دونم از کجا شروع کنم. از قبولی کنکور و انتخاب رشته یا مسائی مربوط به اینترنت و مسائل روز کشور. اما از موضع تحصیل شروع می کنم:

قبولی در کنکور یه شوک بزرگ برام بود چون اصلا در خواب هم فکرش رو نمی کردم که حتی مجاز به انتخاب رشته بشم چه برسه با اون رتبه باور نکردنی! اما حیف که در اون انتخاب رشته اینترنتی منحوس (به زعم خودم حکمت دار) یک اشتباه کوچک باعث یه گمراهی بزرگ شد. گمراهی که نه، معتقدم کاری بود که درش حکمتی ناخوانده وجود داره. طبق انتظار با اون اشتباهی که کردم در رشته آی تی (اینفرمیشن تکنولوژی) در یکی از دانشگاه های غیرانتفاعی قم پذیرفته شدم. من که نه، ولی مامان و بابام نمی دونستن از خوشحالی چکار کنن هرچند که جلوی من خودشونو کنترل می کردن. آخه مامانم شهرستان رفتن من رو مثل رفتن به سربازی تصور میکرد. چه کنم دیگه...  تازه!! به قول بابام یکی از شانس هایی که آوردم اینه که از خونمون تا دانشگاه پیاده 5 دقیقه راهه!!!!! اما فکر کنم این فقط از نظر بابام شانسه...

نمی دونم کار درستی کردم ثبت نام کردم یا نه. شاید اگه ثبت نام نمی کردم سال دیگه هم زیاد پیشرفت نمی کردم و به هر حال کار معقولی نباید می بوده...

اوضاع و احوال در اینترنت هم کمی تا قسمتی ابری است. امیدوارم با کم شدن کارهای دنیای بیرونم بتونم دوباره یه سرو سامانی به وضعیت اینترنتیم بدم.فعلا دو بخش جدید به وبلاگ اضافه کردم که یکیش با نام (( درباره ما رادیویی ها )) در پنل سمت راست وبلاگ قرار داره و دیگری هم بخش دانلود وبلاگ که می تونید از سمت راست و هم از روی بنر وبلاگ به اون صفحه برید.  روز یکشنبه اینجا در قم میزبان متین حیدری نیا و خانواده محترمش بودم که بعد از چندین ساعت گشت و گذار و صحبت های جور و واجور روز جهانی کودک (17 مهرماه) رو برای افتتاح وبلاگ متین انتخاب کردیم. یه تصمیم تازه هم گرفتم که دوست دارم نظر شما دوستان گل رو هم دربارش بدونم اونم اینکه مجله چند رسانه ای سبزینه رو به صورت دوماه نامه منتشر کنیم...

عکس های بیشتر پریشب رو به موقعش در وبلاگ خود متین جان قرار می دم.

راستی با تاخیر یک روزه : عیدتون مبارک. برام خیلی جالب بود که پس از سه ماه و اون مسائل مخصوص به خودش یه روزی پیش اومد که دغدغه هامون به دینداری هم رسید. یکشنبه شاهد روزی بودیم که تمام دین هم حکومتی شد. تنها عیدفطری که روزه گرفتن در اون نه تنها حرام نبود بلکه واجب بود! اینجا یعنی درقم شاهد بودیم که تمام مراجع موضعی واحد داشتند و در تهران رهبری نظر دیگری داشت. اما حکم روزه نگرفتن در روز یکشنبه رو وقتی پرسیدم یه ذره خیالم راحت شد. آخه می ترسیدم که نکنه باید کفاره هم بدیم؟ این جواب رو گرفتم که باید بعد از روز دوشنبه یک روزه قضا به جای روز یکشنبه به جا بیارم. به هر حال این هم از عید فطر حکومتی امسال...

قضایای ماه رمضون رو هم اگه بخوام براتون بگم فکر کنم تا چند روز دیگه همینطوری باید تایپ کنم. به هر حال این هم از آخرین روزهای شهریور ماه من... شهریور جان و ای تابستان شیرینم که بعضی اوقات اما از تلخی ات در گریبان خود گریستم؛بای بای!

منتظر نظرات سبزتون هستم.

موفق و پاینده باشید.

|+|